Όλα τα μωρά στην πίστα.

Ποιος θυμάται τους αετούς που δεν πεθαίνουν στον αέρα και τον Γιάννη με δύο νι και παρελθόν διακινητή παράνομων dvd?

Στην σελίδα cnn gr. Στο παιχνίδι που πρόκειται να αρχίσει σε λίγη ώρα. Ανάμεσα στην ομάδα του Αντεντοκούμπο, και εκείνη των Χιούστον Ρόκετς. Το κορυφαίο ενσταντανέ της υπόθεσης, δεν είναι ο αγώνας. Παρά, οι γιορτές και τα πανηγύρια των οπαδών, των μελών και της διοίκησης των Μιλγουόκι Μπακς για το, ομολογουμένως τρομερό κατόρθωμα του εικοσιδυάχρονου να συμμετάσχει σε μία από τις κορυφαίες αναμετρήσεις της σεζόν. Οι άλλες είναι τα τελικά του αθλήματος, ανάμεσα στην κορυφαία ομάδα της ανατολής, και εκείνη της δύσης.

Και πώς ακριβώς το γιορτάζουν οι Μιλγουοκιμπακσίτες;

Μα. Φυσικά. Με ένα καραμπινάτα ελληνικό “πιάτο”. Το Σουβλάκι.

Απολαύστε υπεύθυνα. Στα κοπιαρισμένα και πληκτρολογημένα σχόλια, έχει τηρηθεί κατά γράμμα, η ορθογραφία και το συντακτικό. Τα σημεία στίξης, και η …ανυπαρξία αυτών.

Με πλάγια γράμματα, εάν και εφόσον αυτός ο… τρισκατάρατος Ζούγκεμπεργκ επέτρεπε, είναι οι δικές μας σκέψεις. Σε μερικές  παρενθέσεις, η σκληρή μας πραγματικότητα. 

Ή; 

Και η ανυπαρξία αυτής…

(Όλοι εκείνοι και εκείνες που έχουν χαθεί μέσα στους μεγάλους και μικρούς τους ναρκισσισμούς. Η σημασία του γεγονότος. Δηλαδή, η εξαιρετική πορεία του Αντεντοκούμπο στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη στην καλαθοσφαίριση. Και η ανταμοιβή του να παίξει ένας μετανάστης στο μαγικό Αμέρικα, που έχει διδαχθεί την ελληνική παιδεία.  Ουσιαστικά. Δεν παίζει κανέναν ρόλο. Εκτός, ίσως, από την φαντασιακή του εκδοχή, έτσι ώστε να κονταροχτυπηθούμε για το ...ευγενές ντόπιο έδεσμα. Σ'ανατολή και δύση. Σε νότο και βορά των ελληνικών συνόρων. Και γιατί όχι; Και έξω από αυτά. Έτσι κι αλλιώς. Το σουβλάκι σε κάθε του μορφή, δεν γνωρίζει σύνορα.

Κάτι που δεν πέρναγε από το μυαλό του Γιάννη, όταν πριν από μερικά χρόνια, βοηθούσε καμιά φορά τα έσοδα της οικογένειας με παράνομα dvd…)

Γιατί τα γράφω αυτά;

(Σε λίγη ώρα κυρίες και κύριοι. Θα σερβιριστεί στην έδρα των Μιλγουόκι Μπάκς ...σουβλάκι.

Και εσείς, οι γεννημένοι από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Και συγκεκριμένα, εκείνοι που ζουν στην νοτιοανατολική λεκάνη της μεσογείου. Και ομιλείτε;… και γράφετε;… την νέα ελληνική. Να βγάλετε τα τοπικιστικά σας απωθημένα για την σωστή, βάση της ένθεν κακείθεν political corect "άποψης", για την σωστή χρήση του όρου, που έχει σαν βασική του εικόνα,  μία… πίτα).

Χοιρινό, η κοτόπουλο περασμένο σε μια σιδερένια βέργα; Έλα μου ντε; Χρόνια τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις.

Χοιρινό, ή κοτόπουλο περασμένο σε (αρκεί να μην είναι του φραπέ...) καλαμάκι;  

Και δεν πλατιάζουμε την κουβέντα με τα συμπαρομαρτούντα: Ξέρετε. Τζατζίκια, σος και μαρούλι για τον γύρο κοτόπουλο. Ντομάτα. Προτηγανισμένες πατάτες. Κρεμμύδια και  άλλες δακρύβρεχτες ιστορίες ντόπιας τρέλας.

Και, βάση, αυτών των πολύ όμορφων διενέξεων Βορά και νότου της χώρας. Δεν αργεί να ξεσπάσει η διαδικτυακή σύρραξη του τοπικισμού.

Ο δεύτερος, ή, τρίτος, ή τέταρτος, ή, ποιος νοιάζεται πάνω- χαμουτζιακός πόλεμος. 

Άστους ρε να λένε ρε, με τις ψευτομπουγάτσες τους.
Ο ένας. Ο καταγόμενος, να υποθέσουμε, μέσα από την φτωχή μας εμπειρία, από την νύφη του Θερμαϊκού. Που δεν θα βάλει ούτε μία γουλιά νερό στο κρασί που ποτίζει την τίμια, παραδοσιακή, έγκυρη και έγκριτη σαλονικιότικη μπουγάτσα. Είτε αυτή είναι με κρέμα. Είτε με τυρί. Φέτα κατά προτίμηση...

Η άλλη: αθάνατη ελληνική κουζίνα (το σουβλάκι...). Ποιος μπορεί να του αντισταθεί; (Αναρωτιέται ρητορικά). Ουδείς. Απαντά. Σαν έτοιμη από καιρό. Σαν μια νεο-πασιονάρια για τα ιερά (σουβλάκια) και τα όσια (παϊδάκια) της φυλής.

Ο τρίτος: με την εθνικιστική πλευρά του ζητήματος:

 Είναι γνωστό, τοις πάσι. Πώς. Το ό,τι και ελληνικό πουλάει. 

Πας ρε αδελφέ σε μια γειτονιά του Λονδίνου, και πέφτεις πάνω σε παραχαράκτες πιτόγυρου και ντονέρ. Κάτι βρομερά… Πάκια, που εποφθαλμιούν την αυθεντικότητα σου στο τυλιχτό. Εκμεταλλεύονται την μακραίωνη ιστορία μας στο δίπλωμα της λαδωμένης πίτας.
Και τι κάνεις; Πώς αντιδράς;
Μα, με την ίδια πρακτική που πολέμησαν σκληρά τους κουτόφραγκους (και όχι μόνο) οι συνέλληνες - συν αγωνιστές.

Μετά την πρόσφατη δικαίωσή μας για την ονομασία της φέτας. Νέοι καιροί ξημερώνουν πάλι. Να η φωτιά. Να η ζωή.

Υπάρχει και ο ενημερωμένος στα περί της γερμανικής πραγματικότητας: 

Οι Γερμανοί λένε "giros pitta" "souvlaki pitta " και "souvlaki" πάντως στα ελληνικά μαγαζιά

Μάλιστα. Μας έχουν αλώσει οι άθλιοι γερμαναράδες, και για το πώς θα τα λέμε στα δικά μας μαγαζιά το τζίροζ Πίτα.

Σουβλατζήδες απασών των Γερμανιών ενωθείτε. Το μόνο που έχετε να χάσετε είναι ο Τζίρος Πίτα. Ντζίρος στα Κυπριακά. (σ.τ.γ)

Υπάρχει και ο νομοτελειακός τοπικιστής:
Στο Athens City, το πιτογυρο το λένε σουβλάκι... μην τρελαίνεστε! 

Που δουλεύει και το αγγλικό άμα λάχει. Και σαν επιστέγασμα αυτού. Να σου τα δύο like. Από χαμουτζήδες να υποθέσουμε.

Υπάρχει και ο ενοχικός:
Που βγαίνει μπροστά για να δώσει την δική του… ατράνταχτη εκδοχή.

Καλαμακι= χρησιμοποιούμε τον ορο καλαμακι γιατι πιο παλια το ξυλάκι φτιαχνόταν απο καλάμι/καλαμιά. Άπλα τα πραγματα! 

Αλλά. Ένα σχόλιο παρά κάτω δείχνει την Ισπανική του υποχώρηση χωρίς καραμούζες και ταμπούρλα: 

Εγω ανεφερα γιατι λεγεται καλαμακι και απλα επικράτησε.

Υπάρχει και ο πραγματιστής: Επειδή βλέπω να μαλώνετε πάλι για σουβλάκια και γύρους, το συγκεκριμένο είναι ντονέρ.

Υπάρχει και ο μελλοντολόγος της γαστριμαργίας: 

Αντε με το καλο και κοκορετσι και κοντοσουβλι να μαθουν να τρωνε στο Αμερικα

Υπάρχει και ο υποψιασμένος μελλοντολόγος φασίστας:
Αλίμονο. Μέρες που είναι με τους Αλβανικούς Αετούς. Μην τυχόν και δούμε το Νιγηριανό κολεόπτερο να σχηματίζεται από τα χέρια του Γιάννη. Την κάτσαμε την βάρκα.

Όχι τιποτ' άλλο. Η σκέψη και η καρδιά μας σε όλους αυτούς τους nba voters που θα ουρλιάζουν. Απέλαση. Κρέμασμα στο σύνταγμα. Πιθίκι. Προδότης. Αλλά μαντέψτε όλοι εσείς οι περήφανοι ελληναράδες. Τώρα πια ΧΈΣΤΗΚΕ.

Υπάρχει και ο διαφημιστής λεξοπλάστης: 

Στα Αθηνέζικα πρότυπα. Ας έρθουν μια βόλτα να παραγγείλουν πιτόγυρο στον Πρασσά και θα θέλουν κλαρκ για να το μεταφέρουν.

Υπάρχει και ο αχαμπάριαστος περί του θέματος που έχει ανοίξει: ΕΛΑΑΑΑ ΡΕ ΓΙΑΝΝΑΡΑΑΑΑΑΑ !!!!!!!

Υπάρχει και ο εθνικά υπερήφανος του ντόπιου… τυλιχτού: πουλάει η “διαφορετικότητα” στο αμέρικα

Υπάρχει ο απογοητευμένος: τζατζικι στο τελος; οχι ρε φιλε γιατι δηλαδη;

Υπάρχει και ο αντιφασίστας…. Για το σουβλάκι ρε γαμώτο, που έρχεται και δένει με τον “έγχρωμο” καλαθοσφαιριστή:

Αυτά να τα βλέπουν τα ζώα οι χρυσαυγιτες

Υπάρχουν και μια σειρά προτροπών, μικρών και μεγάλων προσωπικών αληθειών. 

Μέσα από την ζωή…

Θα σας κάνουμε ανθρώπους στο φαί!

Δεν είναι σουβλάκι… πιτόγυρο είναι !!!

Πιτόγυρο με τζατζίκι.

Πιτογυρο εγω βλεπω

Πιτα

Πιτογυρο ειναι βλάχο…

Σουβλάκι; Οτι ναναι…

Χαχασχαχαχα

Αυτό που δείχνετε δεν είναι σουβλάκι πιτόγυρο είναι

και οι σαλονικειες θα αρχισουν παλι ειναι πιτα γυρος…

Υπάρχει και εκείνη η ακατάληπτη γραφή που θέλει να περνάει τα σύνορα του εγκεφαλικού μας αρχιπελάγους. Χωρίς κόστος.

Χωρίς χαρτιά. Χωρίς διαβατήρια. Χωρίς βρέφη και μωρά στην αγκαλιά. 

Δεν θα μπούμε στον κόπο. Ακριβώς, διότι, δεν αξίζει τον κόπο…

Αυτή είναι η σελίδα και η είδηση από το cnn greece. Όπου. Σε αντιδιαστολή και σύγκρισή με το cnn Turk. Υπολειπόμαστε μερικά κτήρια. Μερικά στούντιο. Δεκάδες κάμερες. Εξωτερικούς συνεργάτες. Δημοσιογράφους. Παρατρεχάμενους.

Για το cnn βόρειας Αμερικής. Ας μην κάνουμε λόγο…

http://www.cnn.gr/news/sports/story/64157/nba-soyvlaki-apo-toys-mpaks-sto-gipedo-gia-xari-toy-antetokoynmpo

Ηθικό. Ηθικότατο δίδαγμα. Για τα σχόλια στην σελίδα τους στο φατσοβιβλίο, από  όπου και τα αλίευσα. Να ψάξετε μόνοι σας και να τα βρείτε. Αμάν πχια. Όλα στο πιάτο;

Ηθικό. Ηθικότατο. Ηθικότερο δίδαγμα: στο τέλος της ημέρας μας φταίνε οι Αλβανοί τρίτης γενιάς.

Προς το παρόν…

Το παρόν κείμενο είχε γραφτεί την μέρα που η ομάδα του Αντεντοκούμπο αποφάσισε να τον τιμήσει με σουβλάκια.

Την ίδια εποχή όπου Αλβανοί νεολαίοι υπηρετούντες στον ελληνικό στρατό σχημάτισαν το …επάρατο σύμβολο βγάζοντας από τα ρούχα τα εκατομμύρια των ντόπιων …σουβλακοφάγων.